Biz aşk'ı beceremeyen bir kuşak olduk.. neden böyle olduğunu bilemem, ama gündelik yaşamaya başladık her şeyi..bir anlık, bir gecelik, bir haftalık..en babayiğidi ise bir aylık olur.. binlerce nedeni vardır belki, belki yalnızca tek nedeni.
Saman alevi aşkları yaşayanlar olduk, oysa annemiz, babamız hala birbirlerine aşık, aşk'ın o bir kaç yıla sığdırılan kimyasına inat...
Bir delikanlı var 20 yaşında, bir de genç bir kız 18 yaşında. Aşıklar birbirlerine ve kaşenler. Kaşenlik çerkes adetlerine göre birbirlerinden hoşlanan insanların toplum içindeki adıdır. Yani herkes bilir onları.
Bir düğün gecesi, kıza aşık olan bir başka genç gelir düğünün ortasına kızı dansa davet eder. Kız kalkar gönülsüz, kızın kaşeni müdahele etmek ister. İtiş kakış başlar ve kıza aşık olan diğer genç yere düşer kafasını çarpar...kazadır, ama sonuçta bir can yiter..
20 yaşındaki delikanlı 12 yıla mahkum olur. Aradan iki yıl geçer, kız beklemektedir sevdiğini, kızla evlenmek isteyenler rahat vermez. Kız da toplar pılısını pırtısını , delikanlının ailesinin yanına yerleşir. Tam 10 yıl bekler.
Erkek 32 yaşında kız 30 yaşında evlenirler. Üç oğulları doğar. Biri baba, diğerleri amca olur bana.
Varlığımı birbirlerini varetmek için çarpan o güzel yüreklere borçluyum.
İlkay Aydın 08.04.2007
(varlığını birbirlerini varetmek için çarpan o güzel yüreklere borçluyum.)
