Kayra

bir bakış değse, bir el tutsan anı.
an, kağıt üstünde kalmasa, süregelen bir an olsa,
sonsuz olsa. kimse fark etmese sahneyi,
belki o zaman yalan sandığın gerçek olur.
ama elinle tuttuğun, gözünle gördüğün
bir fotoğraf karesinden ibaret ise,
ne kadar istemesen de o bir pozdur.
gizli bir anı saklayan resim,
aldatmasın görenleri. gerçek bir duruş
sergilemez başroller orada değilse.
resimdeki her figür doğruymuş gibi yapar,
gerçekmiş gibi bakar, fotoğrafı çekenin
‘’poz verin!’’ deyişini unutur.

gizli bir anı saklayan resim,
görenleri aldatmasın.
sahteliği çarpmaz göze,
inanmaya başladığın an,
o gerçek yalan olur.